Poema: MI TIYA de Grasia Jak Albuhayire

Grasia Jak Albuhayire

 

MI TIYA

Ke este en ganedem la tia miya
no era kazada sola bivia
era prove, paras no teniya
y de muncho mal la negra sufria.
Esta povre tia miya
muncho, muncho me keria
La noche en su kama me echava,
konsejas me kontava.
Kolcha de atlas me metiya
del ashugar ke tenia,
de su fusta fustan me aziya.
«El korason te kero dar» me deziya
era segunda madre miya.
Agora kuando me akodro de eya
muncho la alma me ergole
ke no le di amistad ke deviya.
Esto las personas somos,
kuando koza kara pedremos
entonses entendemos
ke muncha amistad devemos.
 
 

Fuente: Del libro inédito «POEZIA MUEVA»  en judeo-español (ladino), Sofia, Bulgaria, 2010

Enviado a eSefarad por Leon Benatov de Sofia, Bulgaria

Check Also

En este tyempo… Adi 48 por Albert Israel (meldar i sintir)

30.7.2026 Adi le telefono a Anani i le konto ke los teroristos estan entrando de …

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.