
Kada martes, Matilda Koen Sarano mos konta KUENTOS POPULARES..
Los tekstos ke partajamos koresponden a los programas de la seksion «Shabat a la noche» de Kol Israel del siklo ke eya mizma melda despues del Notisiario en Ladino .
![]()
EL KONSEJO DEL PADRE VIEJO
En un kazal vinieron de idea ke a los viejos deven matarlos, porké sólo stan komiendo i dinguna lavor no stan aziendo.
Un ijo s`adjidió del padre, no kijo matarlo. Tomó, le fraguó una kamareta debasho de su kaza, lo metió ayí i le stuvo dando a komer.
Pasó un anyo de koza, afilú ni un anyo entero, no uvo luvia, no tuvieron trigos. Nada no tuvieron para ensembrar. Vino el ijo and`el padre, sta ansina… muy sikiliado.
Le disho el padre: «Ke tienes ijo? Stas muy sikiliado oy! No stas alegre komo siempre.»
Disho el ijo: «Ké ke te konte, papá? No tenemos trigo para ensembrar! Todo se sekó. No arrekojimos el otro anyo ni este anyo.»
Disho el padre: «No te sikilees tú! Va» disho, «por los kampos. Ande veyes yuvá de urmigas, ayí,» disho, «las urmigas, kada mijiko de trigo ke toman, lo inkashan ariento. Tú vas a ir, vas a kavakar i vas a topar trigo. Arrekoje,» disho, » este trigo i vas a ensembrar.»
Este hue, se lo kontó a los amigos. «A!» disheron, «Esto no es meoyo tuyo! Esto,» disheron, «es konsejo de un viejo! Vas a dizirmos la verdá!»
Disho él; «Andá a bushkar enprimero. Después vos v`a dizir la verdá.»
Bemet hueron, bushkaron, toparon trigo!
Disho él: «Vos dire lo djusto!» disho, «Bemet este konsejo me lo dio mi padre. Yo,» disho, «mi padre no lo matí. Yo lo mantuvi en mi kaza i sta sano i rezio. Es él ke me dio este konsejo.»
Estos fueron a arrekojer, ensembraron, i de akel día disheron ke a los viejos no los van mas a matar.
Kontado por VALENTINA TSOREF – 1987
Notado i redaktado por MATILDA KOEN-SARANO
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi