Kada uno nase kon su mazal
Shlomó Améleh una vez al anyo darshava a las ágilas, a las palombas, a todas las hayot. Dizía: «Kada ijo ke nase, nase kon su mazal. Kada ija ke nase, nase kon su mazal.»
Vino la ágila, disho: «Si yo vo arrovar una kriatura i la vo guadrar, kero ver si va tener mazal!»
La ágila arrovó una kriatura apenas nasida de la kamika i la yevó a un migdal grande, i la guadró ayí. Le traíva a kumer i a bever. I la izo grande.
Un día pasó por ayí un manseviko ke tinía una bavá prove aniá. Kaminó kaminó, se durmió al lado de akel migdal. S`alvantó demanyana, no vido benadam hay. Miró d`akí, miró d`ayí, vido una puerta d`onde le traívan a kumer a la ija. El, avagar avagar, entró ay arientro, vido ke ay kaza, aval no ay benadam. D`akí, d`ayí s`enkuntró kon la ija.
La ija dizi: «Mira k`ermozo mansevo k`ay al mundo, i yo no sé!» purké no vido nunka benadam hay.
Los dos stuvieron ansina dos-tres mezes, se kazaron eyos solos, i eya parió un ijo. Al otro anyo parió otro ijo.
A la ágila ke le traíva a kumer, eya le dizía: «No me sto artando! Trae mas! No me sto artando! Trae mas!» La ágila le traíva. Eya parió tres ijikos.
Kuando darshó Shlomó Améleh, vino l`ágila, disho: «Na, yo arroví una muchacha i eya no tiene mazal!»
«Tráela akí!» disho Shlomó, ke ya `ntendió.
Le disho la ágila a la muchacha: «Ven! Te vo yevar ande Shlomó ke te mire.»
Disho eya: «Yo no me vo ansina. Trae una kasha kon tres kashones,» disho, «i después me vo.»
La ágila se hue ande uno ke azía tavlas, arrovó un baúl i lo trusho ayí. En el baúl avían tres kashones. Eya metió las tres kriaturas a los tres kashones, i al baúl s`entró eya kun él. La ágila enkargó el baúl i lo yevó ande Shlomó Améleh.
Kuando la ágila lo yevó ayí, todas las hayot stuvieron mirando kualo trusho.
Disho Shlomó Améleh: «Avrilo!»
La ágila avrió el baúl, salieron él i eya. Le disho Shlomó Améleh: «Vitis!»
Vino la ija, travó un kashón, kitó un ijo. Travó otr`un kashón, kitó otro ijo. Travó otr`un kashón, kitó otro ijo. La ágila kedó enkantada.
Vino Shlomó Améleh, disho: «Vitis lo ke te dishi yo? Kol zug vezugó. Kada uno kon su mazal!»
Kontado por REBEKA COHEN-ARIEL – 1989
Notado i redaktado por MATILDA KOEN-SARANO
![]()

Kada martes, Matilda Koen Sarano mos konta sovre kuentos, muzika i otras kozas de su eskritura. Los tekstos ke partajamos koresponden a los programas de la seksion «Shabat a la noche» de Kol Israel del siklo ke eya mizma melda despues del Notisiario en Ladino
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi