
En mi esfuenyo el mas profundo no pensi ke este paseo turistiko sera tal komplikado. Se organizo un paseo de tres semanas a la Amerika del Sud, inkluyendoArjentina, Brazil, las sharas de las Amazonas, Chile, Punta Arenas, i una vijita kurta a la Antarktika. Achakes de la korona, salio al kamino mucho mas tadre ke permete la klima. Esto asakano/risko el paseo. Todo paso bueno asta la pozada serka de Hoshaya (Ushuaia).
Los glasieres chikos se izieron grandes i empesaron a chaftear muestro vapor, ke no era grande. El kapitan ya empeso a aboltar, ama una pompa emportante kedo de lavorar. Izieron prova de adovarla en un porto chiko de un kazal. pensimos ke va tomar bastante tiempo i mos abashimos unos kuantos al porto. En viendo ke no ay ayudo en este lugar, tomo el kapitan la dechizion de partir rapidamente. Las djentes ke vieron las eskaleras del vapor suviendo, se triparon, i suvieron al vapor, kon sulup tomado, ama malorozamente yo no parvine…
El vapor se alondjo i yo me kedi solo, entezado, en un porto abandonado, i izolado, solo, solo a mi destino.
En el vapor aviya pleyto kon el kapitan, ke insistyo de no atornar al porto kon la razon ke no van a pueder salir i salvar el vapor entero, era yo o el vapor entero kon todas las djentes.
Nuves pretos en los sielos, i se empeso el diya a eskuriserse. entendi ke ya me desharon, i no van atornar. En esta sezon el lugar es abandonado, aserrado a lo manko kuatro mezes. Entendi ke esto en perikolo de vida, i empesi a bushkar ayudo.
De londje vide una luzizika en una baraka, komo un parmachet. Me aserki i di a la puerta. Se avriyo la puerta, i dos mujeres, madre i ija, manseva mas de 20 anyos me estan mirando kon surpriza grande…
Kon yoros en ingles les konti ke me desharon solo, “esto espantado i vos arogo ayudo”. Las mujeres se adjidearon al entender en ke hal esto. “Mira”, me disheron, “para salvarte, deves de kedar aki asta ke atornen los vapores, es mezes”. Akseptaron a ayudarme, i me kedi en la baraka. Me metieron un mendel kon una kolcha pezgada a un kanton de la baraka, enkolgaron una savana para separar. No era livyano.
La kumida era poka, i lavori bastante para esta ospitalidad. Era lavor de alimpiar, gizar, espartir los kavakos kon la balta, eran para la flama ke estava alumbrada diya i noche. Muchas oras ke estavamos enserrados achakes de tempestas, inbat, i yelor fuerte. Les konti de mi vida, en Israel, les konti sovre los paseos en ke partisipi, i bushki sujetos para pasar oras sin salir de la baraka.
Me ambezaron komo turar en deredor de nieve i friyo. La relasion estava amikal, i les amostri mi apresiasion i onor, ke me estan salvandome en este lugar asolado.
En kaminando, de un lado al otro en la baraka, por jimnastik, aviya un lugar ke aziya sunido diferente, i eyas miravan una a la otra, entendi ke ay aki un sekreto, eskondido. Bueno, paso tiempo i eyas me kontaron volunteramente.
Vinyeron, padre, madre i ija, a este lugar para bushkar oro. Merkaron esta baraka i empesaron a kavakar debasho de la baraka. La foya se izo kaverna (grota) i toparon mucho oro. El padre kavako i incho sestos de arena i piedras rumpidas minudas, i eyas travavan los sestos ariva, para el proseso kon agua.
Lavoravan sin salir del lugar, pensaron aremasar bastante oro, vender la baraka, i atornar a los Estados Unidos kon sufizientas paras.
Un diya se muryo el padre i kedaron la madre kon su ija.
Yo les ayudi kon el kavakar, i eyas travavan los sestos, i kon agua toparon oro.
Pasaron mezes, i de londje vimos ke esta aserkando un vapor, ke es miya salvasion, atornar a la sivilizasion… Las dos me akompanyaron al porto i me dieron una chantika yena de oro.
Me abrasaron i me disheron ke meresko el oro, achakes el lavoro intenso ke ize.
La ija me abraso, i me konto ke esta prenyada, “i puede ser ke arivara un diya”, disho, “ke tu ijo te va bushkar, ya tenemos tu adreso. No te espantes, ya tienes bastante paras”…
Nissim Ashkenazi
Kiryat Motskin
Israel.
Fuente: Nissim Ashkenazi/Ladinokomunita
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi