BALADA POR UNA FUENTE
Un ombre se fue leshos, leshos.
Paso kaminos largos, largos,
ande bever agua freska no avia
i deskansar del kamino no podia.
Un dia, este ombre por un lugar paso:
“Aki agua vo topar i fuente vo azer”- penso.
La djente agua van a tener- para bever.
Despues de una semana vino,
kon palo arrankado de vinya
agua bushko, kavo, topo,
presto, de piedras fuente fraguo.
Agua dulse i yelada korrio,
al lado arvoles sembro
yervas i flores kresieron,
bankos blankos metieron.
Los kaminantes estavan kontentes,
Asentados enfrente de la fuente.
Un dia vino el Guerko chiko araviado:
-Este lugar es mio- estava gritando.
El lugar lo vo serrar i kaza vo fragvar.
Presto izo una kazika,
i una chika butika.
El lugar kon tavlas rodeo
i puerta kon yave metio.
La djente venian a este lugar repozar,
ma devian la agua pagar…
Paso tiempo; vino el Guerko grande.
“Este lugar no es tuyo”- disho araviado.
La kaza vo derokar.
De aki no puedes ganar!
Disho el Guerko grande i lo izo.
Se pelearon. El Guerko chiko se inyervo,
i una noche vino, todo asendyo i kemo.
Solo la fuente de piedras kedo
i la agua freska yene korrio.
Los kaminantes por la agua bendizian,
la persona ke no konosian.
Ken la fuente fraguo
dinguno no demando.
——————————————————————————

Grasia Jak Albuhayre
Livro Nº 3 – 2012
Sofia – Bulgaria
Gracia Jak Albuhaire es de Karnobat- sivdad chika en Bulgaria. Era profesora, jurnalista. Eskrive poezia i proza en bulgaro i poezia en djudeo- espanyol. Eya partisipa aktivamente en el klub “Ladino” de Sofia, Bulgaria.
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi