
Kada martes, Matilda Koen Sarano mos konta KUENTOS POPULARES..
Los tekstos ke partajamos koresponden a los programas de la seksion «Shabat a la noche» de Kol Israel del siklo ke eya mizma melda despues del Notisiario en Ladino .
![]()
EL LIMONERO I EL VIZINO RIKO
Avía un povre limonero, ke lo ke alkansava, por no tener bastante parás, era de merkar una kashika de limones, ke iva al bazar i vendía.
Eskapándosen los limones, merkava lo mas barato ke topava en el bazar i se tornava a kaza. La noche, después ke ya se repozava entr`el día, su plazer era de azerse una salatika i komérsela kon un vaziko de rakí. Después tomava el pandero en la mano, se metía a kantar, i la mujer baylava, i paresía ke kada noche avía pasatiempo en su kaza.
Por kontra el vizino de arriva, ke era riko, vinía kon sus livros a kaza i estava aziendo kuentos i balansos fin a la demanyana.
La mujer, no podiendo mas, una noche le disho: «Kualo es esta vida muestra, eskura komo la noche? Mira al vizino, komo de aligría tiene en su kaza, mizmo siendo prove!»
«Aspera!» le disho el marido, «En poko tiempo ya vas a ver…»
Abashando a la otra demanyana el vizino riko lo kumbidó al limonero a suvir a la noche i a tomar un kafé kon eyos. El limonero, sintiéndose onorado, se vistió bueno i suvió kon su mujer onde su vizino.
En avlando, el vizino le demandó al limonero: «Vos oygo kada noche kantar i baylar
i me gusto de vervos tanto alegres. Kere dizir ke ya ganas bueno de la véndida de los limones.»
El otro, dezmazalado, le respondió: «No es porké gano bueno. Es a la kontra por no tener bastante parás para merkar, en lugar de una kashika de limones, dos o tres.»
«I ya las puedes vender?» le demandó el vizino.
«Komo no! Mizmo kuatro puedo vender, si me kedo fin a la tadre.»
«Si es ansí, te vo a emprestar estas parás. Merka kuatro kashikas de limones i gana un poko mas.» I le dio de vista lo ke tenía menester.
El limonero, no saviendo komo rengrasiarlo, le disho a su mujer: «Vamos, porké me tengo de alevantar demprano, para alkansar a merkar kuatro kashikas de limones.»
Naturalmente a la tadre vino a kaza kanso kaje de noche, suvió ond`el vizino a pagarle las parás. I ansí estuvo uvligado kada noche de echarse demprano, para alevantarse demprano, tornando tadre de su echo. Apenas alkansava a komer un bokado i a echarse kanso a la kama. De manera ke de los kantes i los bayles i del pandero no se oyó mas la boz. I el vizino de arriva eskapó del bruído i de las keshas de la mujer.
Kontado por SARA BENVENISTE BENREY – 1990
Del livro «Kuentos de todos los tiempos – La Sosiedad», de Matilda Koén-Sarano, en vía de publikasión
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi