El fijo haragán
Avía un padre ke tinía un fijo úniko, ermozo, huerte, intelijente, ma haragán de prima klasa.
Dizía el padre: «Aide, son las ocho. Levántate de la kama!» mientres ke el fijo stava durmiendo en kamas altas, komo se dize.
«Va studiar!» dizía el padre, ma los livros kedavan serrados.
«Se bozean los ojos!» dizía el fijo.
«Va lavorar!» dizía el padre.
«No es onor!» dizía el fijo.
A la fin un día, kuando el fijo stava repotreando de komer i el padre lo stava viendo, le disho el padre: «Amán, por este gueso ke stas chupando, bre, aide, faze alguna koza!»
I el fijo disho: «A, mi padre, no stas viendo delantre de tus ojos?… Ya fize una koza.»
I el padre disho: «No vide nada.»
Ama el fijo, levantando el gueso ke chupava, ke tinía en medio un burado, i ke él vinía de komer su tútano, se lo metió al ojo i disho: «Na, fize un burako!»
El padre avrió la boka para dizir algo, la serró, trusho la mano al korasón i se kayó de la siya muerto.
I el fijo disho sospirando: «Ah, padre, de onde me stas avriendo fechos i fechizikos?»
Kontado por SARA YOHAY – 1993
Redaktado por MATILDA KOEN-SARANO

Kada semana, Matilda Koen Sarano mos konta sovre kuentos, muzika i otras kozas ke eya va arekojendo…
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi