El sharope
Mi mamá azía un grande plato de sharope i lo ponía ensima a un armario.
Yo me suvía en una siya, metía el dedo, arrankava así… i me lo komía.
Komo el sharope se va así desplasando i se esparzía en el plato, no siempre se notava lo ke yo azía.
Pero a vezes yo komía demaziado i de pronto veía el plato, ke si antes estava asta aká, agora estava asta ayá…
Entonses mi mamá dezía: «La kavesika, Refael, la kavesika ke te kayga!»
Klaro! Porké eya veía ke todo me lo iva komiendo yo! I no me lo komía de golpe. Avagariko avagariko yo me lo iva komiendo, asta ke kedava muy poko.
Kontado por RAFAEL VALANSI – 1992, Buenos Aires
Notado i redaktado por Matilda Koén-Sarano
![]()

Kada martes, Matilda Koen Sarano mos konta sovre kuentos, muzika i otras kozas de su eskritura. Los tekstos ke partajamos koresponden a los programas de la seksion «Shabat a la noche» de Kol Israel del siklo ke eya mizma melda despues del Notisiario en Ladino
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi
En kaza lo hasia mi abuela Estreya Galindos, le mitia almendrikas, rayadura de limon, i era kapache de aser esto mas las roskas ke finya deshava kreser, i dempues las mitia en el tanur kon guevo batido, i mueses. Tenya una pasensia, de ke yo me metia en un bankito para ver todo i meter las manos de ke keria finyr i sentirme que agora ya pudia estar en estos menesteres.
Mi vida la pasi entre estas dos nekosheras mis dos avuelas, la una no parava de kroshetear, i la otra de kusinar, avlavan las dos ladino. Gracias pro haverlas tenido.
Anyada dulse i klara para todos vosotrosh!