Poesía: MI AMISTAD de Grasia Jak Albuhayre

MI AMISTAD

En mar de amistad me aogi.
No me estan abastando fuersas.
Un lugar en el korason no deshi,
para deskansar i serar la puerta.

mi amistadLos otros biven en la tierra,
yo bolo en las flamas.
Este kadar de pekadora so yo,
ke mi vida i mi alma estan amargadas?

Porke ekzisten palavras malas?
No, kulpable yo no esto.
Porke kon tosigo esto entosegada?
Los anyos estrechos mos troko.

Ke me de la vida pasensia kero.
Ke tope mi alma repozo-aspero.
Vo deshar amistad komo pozo ondo.
La amistad, ke komo mar me aoga.

 

Grasia Jak Albuhayre
Livro Nº 3 – 2012
Sofia – Bulgaria 

 

 

 

Check Also

Cinco poemas de Kiku Adatto

  Kiku Adatto proviene de una familia sefardí con profundas raíces en Andalucía. Como nueva ciudadana …

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.