MI AMISTAD
En mar de amistad me aogi.
No me estan abastando fuersas.
Un lugar en el korason no deshi,
para deskansar i serar la puerta.
Los otros biven en la tierra,
yo bolo en las flamas.
Este kadar de pekadora so yo,
ke mi vida i mi alma estan amargadas?
Porke ekzisten palavras malas?
No, kulpable yo no esto.
Porke kon tosigo esto entosegada?
Los anyos estrechos mos troko.
Ke me de la vida pasensia kero.
Ke tope mi alma repozo-aspero.
Vo deshar amistad komo pozo ondo.
La amistad, ke komo mar me aoga.

Grasia Jak Albuhayre
Livro Nº 3 – 2012
Sofia – Bulgaria
eSefarad Noticias del Mundo Sefaradi